Unsaid words and kept feelings..

Friends. <//3

Wala na yung mga true friends ko, Isa nalang natira and feeling ko parang wala nalang din ako sa kanya. Di ko alam kung ano bang nangyari, kung bakit naging ganon kami? May nagawa ba ako? Nasaktan ko ba sila? ANO BANG NAGAWA KO?! :(

Malaki silang kawalan para sakin, kasi sa kanila umiikot mundo ko sa mga kaibigan, pag nawala sila parang nawala na din lahat ng tao sa paligid ko. Feeling ko mag-isa nalang akom feeling ko wala na akong tatakbuhan, feeling ko iniwan na ako ng lahat. Kaya nga minsan  mas gusto ko na dito nalang ako sa bahay, mas gusto kong walang pasok, mas gusto ko na half-day nalang kasi dko na alam kung saan ako lulugar, kung saan ako pupunta?

Ilang weeks nadin simula nung nagkaganto kami, madaming nagsasasabi sakin na layuan ko na kasi mssktan lang ako, papahirapan ko lang daw sarili ko. Pero hindi ako nakinig, lumalapit padin ako, akala ko okay na pero hindi pala. :( Tama sila, pinapahirapan ko lang sarili ko.

Makikinig na ako sa kanila, lalayo na ako. Magbabago na ako. Di na din ako aasa na hanapin pa nila ako, dahil IMPOSSIBLENG mangyari yun. Masaya sila ng wala ako "Bestfriends" nga daw sila eh. Noon Kami'kami yun, ngayon Sila nalang. :(

Accept nalang, kailang ko ng matuto mag-isa. <///3

I'll miss this. :'(
#BESTRONG! ;')